Szczęść Boże. Widzę że koniecznie chcesz pogadać o swojej sytuacji życiowej. Żałuję, że to Cię spotkało, ale wiem też że “każdy jest kowalem swego losu” i sam ponosi ciężar odpowiedzialności za swe decyzje. Stąd pewnie Twoje rozgoryczenie, że już nie jesteś zakonnicą. To też potwierdza, że “niespokojne jest serce człowieka…” jak nie spoczywa w Bogu.
Ogarniam Cię modlitwą. I gdybyś chciała czegoś więcej to spróbuj się inaczej skontaktować, to może porozmawiamy i jakoś zaradzimy.
Podpowiem Ci tylko: “Fundacja Dobroczynności”
s. M. Dobrosława